Dag Suriname!

Ik weet dat ik er niet vaak genoeg bij stil sta, maar af en toe heb ik zo’n helder moment dat ik me eindelijk weer even besef wat een bevoorrecht leven ik toch eigenlijk heb!

Pas wanneer je reist leer je dingen als ‘in Nederland geboren zijn’, ‘een Nederlands paspoort hebben’ (‘the golden ticket’ hoorde ik het laatst nog iemand noemen) en ja, toch helaas ook ‘blank zijn’ echt op waarde te schatten. Ok, ook dit is geen garantie voor een lang en gezond leven, maar als wij Nederlanders er eens wat vaker bij stil zouden staan hoe het ook anders had kunnen zijn, genieten we wellicht wel wat vaker van wat we hebben!

En dan heb ik ook nog eens de kans om wanneer ik maar wil te reizen naar waar ik maar wil en ‘even tussendoor, voor de afwisseling’ een prachtig land als Suriname te bezoeken… het leven is goed!

En ja ik weet het, mijn nieuw gevonden positieve instelling (die vast tijdelijk is, wees maar niet bang, het sarcasme komt vast en zeker terug!) suggereert bijna dat Suriname het mooiste land is dat ik heb bezocht. Nee, dat niet perse. Maar het heeft me zeker positief verrast!

Wat heb ik nog gedaan de laatste dagen… Op zondag zijn we een goed stuk het tropisch regenwoud ingereden om bij ‘het bekende stuwmeer’ Brokopondo te kijken en verderop te gaan ‘hengelen’ (vissen op z’n surinaams) en hopelijk Piranha’s te vangen… Helaas, het is wel regenseizoen in Suriname en dat moest duidelijk even bewezen worden dus binnen 20 minuten waren we uitgehengeld en zijn we maar gaan schuilen voor de regen onder het genot van een glaasje lokale rum… Voor de zoveelste keer werd hier weer eens bewezen hoe gastvrij Surinamers zijn; niet alleen werd ons een schuilplaats en rum aangeboden, maar ook eten, handdoeken, een heerlijk gesprek… zo leuk!

De volgende dag had ik besloten dat ik maar heel toeristisch naar de dierentuin zou gaan, want nu was ik in het regenwoud geweest en had ik niet eens aapjes gezien!! Dat kan natuurlijk niet…
Heel grappig: dan ga je naar de dierentuin om aapjes te kijken… blijken er meer apen in de bomen om de dierentuin heen te zitten dan in de dierentuin zelf!! Heel leuk. En ook hier weer die vriendelijkheid van de Surinamers; ik heb uitgebreid staan praten met de opzichter daar want ja ‘ik vraag altijd iedereen even wat ze van de dierentuin vinden’. Leuk!

De dag erna een poging gedaan om dolfijnen te vinden. Tjah en dan merk je toch dat je langzaam verwend raakt… 80 dollar betalen om met een bootje de rivier op te gaan en hopelijk een paar dolfijnen in troebel water te zien… dat kon toch niet op tegen mijn dagelijkse zwemtripjes tussen de dolfijnen in helder water in Mauritius… Dus ik heb vanaf de pier even de omgeving bewonderd en het daar maar bij gelaten.

En toen mijn laatste dag… de beste dag van de hele reis!
We zouden naar Nickerie rijden, aan de grens met Guyana om daar naar natuurgebied Bigi Pan te gaan… Wat een prachtige rit alleen al!! De natuur van Suriname is zo mooi! Duizenden palmbomen, rijstvelden, stoppen bij kraampjes langs de kant van de weg voor de meest exotische fruitsoorten, verse honing, een net uit de boom gehaalde kokosnoot… heerlijk! Onderweg kwamen we nog een gordeldier tegen, een kaaiman aan de kant van de rivier, praktisch in de achtertuin van de omringende huisjes, en een gigantische groep vrij zeldzame rode ibissen aan de kustlijn… zelfs voor een beperkte dierenvriend als ik was dat toch wel gaaf!
Nog een laatste Roti gegeten aan het water in Nieuw Nickerie en toen op weg naar Bigi Pan.
We werden opgewacht door een pittige Surinaamse dame die ons in een houten boot door het waterrijke Bigi Pan zou varen… Door prachtige mangroves vol met vogels, vissen die letterlijk de boot in springen… En toen moesten we opeens de boot uit want die moesten we even over een kunstmatige heuvel heen tillen naar de volgende rivier… om even later aan te komen bij ‘het platform’: een soort drijvend hotel middenin Bigi Pan. En daar heb ik weer wat nieuws geleerd: krabben vangen voor gevordeden! Men neme een blok hout en een spijker. Sla de spijker half in het blok hout. Neem een redelijk lang touw en knoop 1 kant om de spijker. Bind aan het andere uiteinde van het touw een grote stinkende vissenkop en hang die in het water. Nou echt… binnen 10 seconden zit de eerste krab al te knagen aan de vissenkop, haal je de kop omhoog en pak je de krab met je schepnet… echt, je had me moeten zien met mijn vissenkop en bak vol net gevangen krabben… blij als een kind!
En ook hier weer zulke vriendelijke mensen: behalve de zelf gevangen krabben die we ‘echt mee naar huis moeten nemen en dan koken met kerrie of kokos’ kregen we ook nog ‘the catch of the day’ (de die morgen gevangen en net gekookte vis) mee, plus nog maar wat extra krabben voor het geval die van ons alleen niet genoeg waren.
Toen gingen we nog een stuk verder Bigi Pan in om uiteindelijk bij zee uit te komen. Mooie stranden heeft Suriname vrijwel niet. Door de stroming van het water en het amazonegebied tot aan de kust spoelt er veel modder en vuil aan en zijn de stranden dus ‘smerig’. De klei die in Bigi Pan aanspoelt daarentegen schijnt perfect te zijn voor een modderbad… maar met alle dode vissen die erin dreven heb ik dat maar even overgeslagen!!
Op weg naar de kust was onze stoere tourguide nog even de boot uit gesprongen om een visnet in het water te plaatsen… heel simpel; boomtak aan de ene kant, net uitrollen, boomtak aan de andere kant en het staat… Nog geen half uur later waren we weer terug bij het visnet en ja hoor… het zat vol met vis!! Suriname is echt zo’n rijk land! Zoveel fruit, groente, vlees, vis en ook nog eens goud en olie…. en dan toch armoede kennen!

Toen was het tijd voor onze ruim 3 uur durende terugreis naar Paramaribo en het einde van mijn reis… Maar niet voordat ik nog even dacht vast te zitten middenin een bosbrand… Wat blijkt: rijstvelden worden na de oogst massaal platgebrand want ja, dan is de grond het snelst weer klaar voor een nieuwe oogst… beetje jammer dat dat betekent dat je met je auto wel door gevaarlijk dikke rookwolken rijdt!!

Maar, Suriname was weer een prachtige ervaring. Een mooi land, geweldige mensen en een tropisch klimaat… wat wil een mens nog meer!