Aan het einde van je latijn zijn…

Pff… al weken probeer ik tijd te vinden voor het schrijven van een blog, maar het wilde simpelweg niet lukken.

Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo ontzettend moe ben geweest. Zou het de ouderdom zijn?!

En nu dus ruim een maand Aruba (sinds mijn laatste bericht) kort moeten samenvatten… Uiteraard is er weer het één en ander te vertellen: financieel genaaid worden, ontslag nemen, naar huis willen, willen blijven, verder willen reizen, de koffietent over willen nemen… hm…

Ok, daar gaat ie:

De afgelopen 5 weken heb ik 6 dagen per week in die koffietent gestaan. Hartstikke leuk moet ik eerlijk zeggen (zeker één van mijn betere ‘simpele baantjes in het buitenland’) maar toen ik mijn eerste salaris kreeg was daar ook meteen het eerste probleem… Zowel mijn collega als ik waren vrij verbaasd over hoe weinig er in ons zakje met geld zat… Toen bleek dus dat wij beiden van zo’n 20% meer loon uit waren gegaan. En zelfs met die 20% meer was het al niet een salaris om over naar huis te schrijven zeg maar…

Nou, mijn collega kwam dus de volgende dag gewoon niet meer opdagen. Dat vond ik een beetje té, maar ik heb wel zo mijn principes. Ik wil best voor weinig geld werken, maar hou je wel aan je afspraken!! Ook ik heb toen dus ontslag genomen maar zou nog wel tot ergens in Januari blijven. Nou ja, en afgelopen maandag was dat dus zover. Wel jammer, want ik had echt een paar leuke collega’s, hele leuke toeristen en locals die elke dag hun koffie kwamen halen en een praatje kwamen maken… aan het strand, de opkomende zon elke ochtend… Maar ik was ook echt kapot!! Sowieso is vroeg opstaan natuurlijk al niks voor mij, maar combineer dat met ‘s nachts nog Saskia van haar werk moeten halen en 9 van de 10 nachten geen oog dicht doen omdat die studenten voor mijn deur hun hele dronken avond moeten bespreken… echt, ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo lang zo moe ben geweest. Dus ik sleepte me ‘s morgens naar mijn werk, had het daar dan vervolgens meestal wel naar mijn zin, maar sleepte me daarna nog vermoeider naar mijn laptop om nog iets van eigen werk te doen, sleepte me dan heel af en toe ook nog eens naar een duik, een windsurfles (dat was wel heel leuk trouwens!!) en zelfs een boksles… En dan natuurlijk vooral rond de feestdagen ook nog het één en ander aan late avonden… echt, ik liep er af en toe (of misschien vrij regelmatig…) meer dood dan levend bij!

Maar nu dus vrij!!
Eindelijk weer tijd om wat slaap en wat eigen werk in te halen.

Maar goed, lang niks doen kan natuurlijk niet… vanavond vertrek ik voor ruim een week naar Suriname!!

Mijn oud-werkgever uit St Maarten is Surinaams en woont op het moment weer in Suriname dus tjah, als die je dan uitnodigt omdat je toch in de buurt bent dan kun je dat natuurlijk niet afslaan he?! Ik ben heel benieuwd, het lijkt me wel een heel mooi land en weer even wat meer cultuur dan het door Amerikanen overspoelde Aruba

Daarna nog een maandje Aruba (met wellicht nog ergens een trip naar een ander land) en dan zit het er alweer op…

Ik moet zeggen dat het dit keer lang geduurd heeft voordat ik mijn draai begon te vinden: mijn ‘studentenhuis’ is me zwaar tegengevallen en ik blijf erbij dat Nederlanders (of toch in ieder geval Nederlanders op Aruba) veel te stugge mensen zijn die veel teveel op zichzelf zijn, dus echt een leuke vriendengroep opbouwen is dan lastig. Maar goed, ondertussen heb ik erg genoten van mijn baantje, van het feit dat je elke dag naar het strand kunt, van de lokale eettentjes en van de ‘rumshops’ (met een Arubaans salaris kun je de toeristische bars en restaurants eigenlijk niet betalen, dus locals gaan naar vervallen uitziende local tentjes met het beste eten en super goedkope rum! ).

Kortom, al met al is het weer een interessante ervaring, soms lichamelijk en geestelijk iets zwaarder dan ik had gewild, maar ik ga zeker van mijn laatste weken Aruba straks nog even goed genieten….