Niet 1 maar 2 ‘baantjes’ en een voedselvergiftiging!

Inmiddels zijn we alweer 2 weken verder en ik moet zeggen (ongeduldig?!) dat ik er langzaam aan begon te twijfelen of ik wel een baantje zou vinden…

Ik vond het al niet echt iets om bij bedrijven langs te moeten om te vragen of ze nog personeel nodig hebben voor één of ander lullig simpel baantje en om dan ook nog eens niet alleen met een ‘nee’ weggestuurd te worden wanneer ze niemand nodig hadden maar een aantal keren ook omdat ze het zwart werken gewoon niet aandurven (iedereen werkt toch zwart op al deze bananeneilanden?!) motiveerde toch niet echt!

Ik wilde graag op een toeristische catamaran werken; leuke dagtochtjes, Amerikanen die meestal wel een gezellige groep vormen op zo’n boot en belangrijker nog… goede fooi geven! Dus ik ging bij watersportbedrijven langs. Eén van de eerste bedrijven gaf een emailadres mee met de opmerking ‘mail je cv maar’. Nou, om een lang verhaal kort te maken… eerst geen reactie, na nog maar een herinnering te sturen eindelijk een kort mailtje dat ze misschien wel een baantje had bij het nieuwe koffiebarretje en dat ik maar moest komen kijken of ik dat wel wat vond… Kortom, erg enthousiast dus… Maar goed, wel langs geweest en eigenlijk klonk het wel leuk! De koffiebar moest nog geopend worden en dus stelden ze mijn bedrijfskundige en marketingachtergrond wel op prijs… Nou, klinkt leuk, misschien nog een beetje meer uitdaging dan alleen maar leren hoe je een goede ‘tall, skimmed, decaff latte’ maakt… (of hoe je al die rare hippe Amerikaanse koffie ook noemt…)
Maar toen kwam de mail met de afwijzing: de eigenaar durfde het zwartwerken toch niet aan… Dus ik lullen als brugman om uiteindelijk een gesprek met de eigenaar te krijgen. En ook die was opeens hartstikke enthousiast, zag mij weet ik het wat voor functies allemaal bekleden binnen het bedrijf in de toekomst… en zo was dan toch uiteindelijk vandaag mijn eerste werkdag!
Om half 8 begon ik (dat gaat in de toekomst 6(!) uur worden… ja, 6 uur ‘s ochtends…) en anderhalf uur later stond ik alleen in die koffietent! Beetje jammer want hoewel ik best een beetje barwerk aan kan, zijn al die rare koffies van die rare Amerikanen (die zelfs bij een A4 pagina vol met verschillende koffie-opties nog buiten de kaart weten te bestellen…)toch even wennen!
Druk was het verder trouwens niet dus ik was blij dat er af en toe een praatgrage Amerikaan bleef hangen of een collega van het watersportbedrijf kwam buurten want de bijna 10 uur die ik gewerkt heb duurt zo toch best lang… Wel leuk om in een bedrijf te starten waar alles nog zijn plaats moet vinden en dus wel veel ruimte is voor op- en aanmerkingen. Maar het moet wel echt drukker gaan worden anders ben ik dit snel zat!

Nu werd er wel gesuggereerd dat ik een combinatiefunctie zou krijgen en dus ook af en toe in het watersportbedrijf zou gaan werken (waarschijnlijk niet op de catamaran helaas..) dus dan leer ik in ieder geval weer een nieuw type bedrijf kennen.

Maar goed, omdat zij dus zo aarzelden over mij wel of niet aannemen was ik maar weer teruggevallen op datgene wat ik ken; marketing… en had ik het duikschooltje met de lelijkste website aangeschreven met de vraag of ze geen behoefte hadden aan een nieuwe website in ruil voor een gratis Rescue cursus (volgende stap in mijn duik-certificering).
De duikschool bleek een eenmanszaak te zijn van een hele gezellige Nederlander die dat idee wel zag zitten, dus inmiddels ben ik begonnen aan zijn website en ga ik donderdag dan eindelijk duiken!!

Kortom, van 2 weken vakantie en niet echt meer weten wat ik met al mijn vrije tijd aan moet (we hebben het eiland vrij grondig kunnen verkennen in 2 weken) ga ik opeens naar een baan van 6 dagen in de week, een website die ik moet bouwen, een duikcursus die ik mag gaan doen en oh ja… ook nog ergens tussendoor mijn eigen bedrijfje gaande houden!! Hm…

Maar goed, is maar goed ook, want de afgelopen weken heb ik alleen maar geld uitgegeven (ik heb zelfs uit pure verveling al 3 jurken gekocht!! Jaja, Sanne in een jurk… das weer wat nieuws…) en Aruba is gewoon echt niet goedkoop, dus een beetje extra geld kan geen kwaad… Hoewel het ruim 8 jaar geleden is dat ik zo’n belachelijk laag salaris heb gehad maar daar denken we maar niet teveel bij na… opzeggen kan altijd later nog, toch?

Ook Saskia heeft een baan gevonden en had ook toevallig vandaag haar eerste werkdag. Helaas wel met precies tegenovergestelde werktijden; ik ben rond 4 uur klaar en zij begint rond 4 uur… Dus hoe we dat auto-technisch gaan doen moeten we nog even uitzoeken.

Verder beginnen we hier langzaam een beetje de lokale bevolking te leren kennen (lees: met name Nederlanders die hier wonen) en zo begin ik me ook beetje bij beetje iets minder vakantieganger te voelen.
Wat ik nu echt van Aruba vind weet ik nog niet… aan de ene kant té duur en té Nederlands, aan de andere kant wel veel veiliger dan verwacht, de mensen zijn erg behulpzaam en als je eenmaal een beetje tussen de toch standaard wat terughoudendere Nederlanders komt is het wel heel gezellig.
Aruba is wel heel klein. In die zin; het is al niet groot, maar het leven speelt zich eigenlijk op een nog kleiner deel af: je hebt Oranjestad of ‘de stad’ en de ‘high rise’; een kuststrook met alle grote Amerikaanse hotels met daaromheen 90% van alle horeca- en watersportgelegenheden van het eiland (waar Saskia en ik dus ook allebei werken).
Wij wonen midden tussen ‘de stad’ en de ‘high rise’ dus dat komt wat dat betreft mooi uit!

Tjah en dan nog die voedselvergiftiging… ik zal jullie de details besparen (ik weet ook nog steeds niet precies waar het van kwam) maar laten we het erop houden dat mijn relatie met mijn toilet toch iets intiemer was dan ik zou willen… en met vlagen trouwens nog steeds is want er is duidelijk iets op dit eiland wat mijn maag niet kan waarderen…
Ach, is goed voor de lijn denken we dan maar he

Nou, dat was weer even een update, ik weet het, het wordt hoog tijd voor foto’s… maar die moet ik natuurlijk nog eens gaan maken!

Wel hier alvast 1 foto van het uitzicht vanaf mijn nieuwe werkplek… (ik stond me tenslotte te vervelen, dus dan kun je maar beter van het uitzicht genieten…)

 

uitzicht vanaf mijn nieuwe werkplek